وبلاگ نمايندگي قزوین

برداشت یک مسافر از  جهان بینی و فرق نگاه مسافر و معتاد

به نام ایزد منان

اگر بخواهم درباره فرق نگاه یک مسافر با معتاد مطلب بنویسم ، فکر می کنم به اندازه یک کتاب قطور می توان نوشت . اما اگر از من بپرسند که فرق نگاه مسافر با نگاه معتاد را در یک کلمه بگو ، من همانطور که در صورت مسئله هم آمده می گویم " جهان بینی " . این جهان بینی شخص مسافر است که باعث فرق نگاه می شود . دریافت ، ادراک ، احساس مسافر نسبت به جهان بیرون و درون باعث ایجاد فرق بین نگاه مسافر و فرد معتاد می شود . از زمانی که شخص راهنما انتخاب می کند و واژه ی معتاد از او گرفته می شود و واژه ی زیبای مسافر به وی داده می شود ، فرق این دو مشخص می شود . اولین فرق هم این است که مسافر به دنبال راه است . راهی برای سفر کردن . سفری از مصرف مواد مخدر تا قطع آن . سفری از ظلمت به نور . از نادانی به دانایی و ...

فرد معتاد دیدگاهش افیونی است ، در ناامیدی محض بسر می برد . همه دنیا را در اعتیادش مقصر می داند جز خودش . هر روزش با روز قبلش هیچ فرقی ندارد و هیچ اقدامی برای درمان خود نمی کند و انتظار دارد که دیگران برایش کاری انجام دهند .

فرد مسافر و فرد معتاد هردو موادی را مصرف می کنند ، اما فرد مسافر شربت خود را به دید دارو مصرف می کند ، به اندازه و سر ساعت مصرف می کند و از این مصرف کردن هدفی دارد که آن رهایی از اعتیادش می باشد . اما فرد معتاد مصرفش زمان مشخصی ندارد ، اندازه مشخص ندارد . فرد معتاد تکلیفش با خودش مشخص است و فکر نمی کنم کسی از یک فرد معتاد انتظار چیزی داشته باشد ، ولی وقتی فرد مسافر می شود همه از او انتظار دارند . راهنما از او انتظار دارد که مسئولیت کارهایش را بپذیرد و برای درمان خودش تلاش کند .

حال من باید به خلوت خودم بروم و فکر کنم که آیا من واقعاً مسافر هستم ؟!  آیا من لیاقت این واژه زیبا را دارم ؟! یا نه همان رفتار معتاد گونه گذشته را انجام میدهم در حالیکه خودم را مسافر معرفی می کنم . فرد مسافر همیشه در حال حرکت است . همیشه در حال تلاش است .

اگر هنوز شربتم را به چشم مواد نگاه می کنم و به دنبال نئشه شدن باشم دیگر اسم من مسافر نیست . آیا هنوز هم همه چیز را از دریچه مواد مخدر نگاه می کنم ؟ آیا هنوز هم وقتی مشکلی برایم پیش می آید زمین و زمان را مقصر می دانم یا خودم را ؟ آیا هنوز هم نمی توانم بار مسئولیتم را بدوش بکشم ؟ آیا هنوز هم وقتی به خواسته ای نمی رسم نا امید می شوم؟ آیا هنوز هم جهان را از یک زاویه می بینم ؟ در تمام این مسائل می توان فرق نگاه را مشاهده کرد .

در کنگره 60 در تمامی جلسات آموزشی ، نوشتارها ، سی دی ها تمام این منابع سعی بر این دارد که نوع و زاویه دید مرا نسبت به خودم و جهان بیرونی تغییر دهد و یا به عبارتی جهان بینی مرا تغییر دهد تا همه چیز را از یک زاویه نبینم بلکه آن را از چند زاویه مورد بررسی قرار دهیم و این را بدانم که جهان بینی هدف نیست ، کنگره هدف نیست ، بلکه ابزار و وسیله ای است برای درمان اعتیاد و سالم و درست زندگی کردن .

چشمها را باید شست ، جور دیگر باید دید . تا زمانی که من دیدم را به دنیا درست نکنم ، هیچ اتفاق جدید و خوبی نمی افتد و همه چیز  بستگی به نوع نگاه من دارد .

شادزی و شاکر