جلسه دوم از دور پنجم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی قزوین، ویژه همسفران در تاریخ پنج شنبه 94/05/01 با دستور جلسه " کار، تحصیل، قدرت" با استادی خانم محدثه، نگهبانی خانم مستانه و دبیری خانم سمانه راس ساعت 15 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

استاد صحبت های خود را اینطور آغاز کردند که؛ به نظر من جناب مهندس به این خاطر این دستور جلسه را جزء دستور جلسات سالیانه قرار داده اند چون یک فرد مصرف کننده در دوران مصرفش تعادلی نداشته و آسیب های زیادی به خود، زندگی و خانواده اش زده و هر مسافر و همسفری که بار اول وارد کنگره می شود این سوال به ذهنش می آید که تکلیف کار و بار چه می شود؟ اینجا هم نباید کار کرد؟

این دستور جلسه شامل 3 بخش می شود؛

کار _ در روش های درمانی دیگر یا فردی که سقوط آزاد ترک کرده زیاد قادر به کار کردن نیست چون توانایی کار کردن را ندارد. ولی کنگره برخلاف همه این ها اعتقادی به خوابیدن و بستری شدن در خانه ندارد چون مسافران کنگره بعد از اینکه مدتی دارو مصرف می کنند از نظر جسمی و روحی به یک تعادل نسبی می رسند که می توانند به کارها و مسائل روزمره برسند. یا حتی اگر در سفر اول هم به تشخیص راهنما بیکار باشند با آموزش هایی که به آن ها داده می شود بعد از سفر اوضاع و احوال آن ها خوب می شود. مصرف کنندگانی که در کنگره پذیرش می شوند از نظر کاری و شغلی دو گروه می شوند: مصرف کنندگان شاغل و مصرف کنندگان بیکار.

خوب در مورد گروه اول کنگره معتقد است که مسافر می تواند در طول سفر به کار خود ادامه بدهد ولی به تشخیص و نظر راهنما و شرایط مسافر. باید ساعات کار تنظیم باشد و به جلسات کنگره لطمه وارد نکند، مسافر نباید در طول سفر کار خود را گسترش بدهد، معامله ای انجام بدهد و بخواهد که جبران خسارت سال ها تخریب را الان انجام دهد.

و اما مسافرین بیکار؛ آن ها هم اگر راهنما صلاح دید و کاری که سنگین نبود، به خواب و استراحت و جلساتشان لطمه نزد می توانند کار کنند ولی در هر دو گروه نظر اصلی با راهنما است. در بعضی مواقع بسته به شرایطی که یک مسافر دارد ممکن است اصلا به او اجازه کار کردن داده نشود ولی باز این به منزله خوردن و خوابیدن در خانه نیست.

منِ همسفر هم در اینجا نقش بسیار مهم و کلیدی دارم. به نظر من، منِ همسفر مسئولیت مدیریت خانه را دارم، باید حواسم به دور و برم، به دخل و خرجم باشد . قناعت لازمه زندگی است همه باید قناعت داشته باشیم مخصوصا در سفر اول که برای مسافرم دغدغه فکری درست نکنم، پا روی خواسته های نامعقولم بگذارم حتی شاید مجبور باشم برای مدتی خواسته های معقولم را هم کنار بگذارم، منظورم حذف کردن آن ها نیست شاید لازم باشد برای مدتی آن ها را کنار بگذارید. منِ همسفر باید بلد باشم از حداقل امکاناتی که دارم بهترین استفاده را ببرم چون در سفر اول برای همه ما اولویت با سفرمان است که باید به آن توجه کنیم.

اما بعد از سفر همه باید کار و شغل داشته باشند. کار کردن و درآمد داشتن لازمه زندگی است، همه هستی در حال کار کردن هستند و ماهم که جزء هستی هستیم باید فعالیت و کار داشته باشیم. مهندس می فرمایند: کار کردن در کنگره کار محسوب نمی شود بلکه به عنوان تفریح یا کار فوق برنامه یا رفع خستگی محسوب می شود.

قسمت دوم این دستور جلسه تحصیل است؛ تحصیل هم مثل کار برای همه ما لازم است. مسافرهای زیادی داشتیم که بعد از درمان به ادامه تحصیل پرداخته اند که حتی قبل از کنگره دیپلم هم نداشته اند ولی الان تحصیلات دانشگاهی دارند اما تاکید می کنم کار و تحصیل مانعی ندارد اما اولویت اصلی در سفر اول درمان مااست، نباید چیزی باعث شود به درمانمان خللی وارد شود.

اما قدرت؛ قدرت همان توانایی های ما است. هرچه قدر ما ادامه تحصیل بدهیم و کار خوبی داشته باشیم در خودمان احساس قدرت و توانایی بیشتری می کنیم یعنی اینکه هرکدام از ما وقتی کار می کنیم و ادامه تحصیل می دهیم توانایی هایمان بالاتر می رود، هرکاری که ما می خواهیم انجام بدهیم اگر دانش و آگاهی و علممان بالاتر باشد و به روزتر باشد بهتر می توانیم آن کار را انجام بدهیم و موفق تر باشیم.

ما در کنگره نازدرمانی و مامان درمانی نداریم اما گاهی پیش می آید که در طول سفر اول مجبور می شویم خرج زندگی را خودمان بدهیم و از نظر مالی به مسافر کمک کنیم، باید این کمک بی منت باشد. و دوم اینکه نباید کار کردنِ منِ همسفر و ادامه تحصیل دادنم به نقش های دیگری که دارم مثل نقش مادری، همسری، فرزندی و... لطمه بزند. باید بتوانم تعادل را برقرار کنم و از این کار و تحصیل در جهت ارتقاء خودم استفاده کنم نه صرفا برای پز دادن و فخر فروشی و منت گذاشتن بر سر اطرافیانم.

امیدوارم به جایی برسیم که با آموزش ها و راهکارهایی که کنگره در اختیارمان قرار داده زندگی خوب و موفق داشته باشیم و به آن آرامشی که مد نظر کنگره و تک تک ماست برسیم.

با سپاس