صفت مربی در وحله اول از صفات خداوند است آنچنان که می فرمایند: "ستایش مخصوص خداوندی است که مربی وپرورش دهنده جهانیان است که جهان غرق رحمت اوست"  برای پی بردن به عمق وعظمت این جمله لازم است که آدمی، خود و کتاب آفرینش را خوب بشناسد و از پیامبر باطنی اش که عقل اوست مدد بگیرد. هر انسانی که سر چشمه خیر وبرکت ، هر راهنمایی الهی که نور هدایت در دلها می پاچد و هر معلمی که تعلیم میدهد، هر شخص سخاوتمندی که بخشش میکند و هر طبیبی که مرهمی برزخم جانکاهی می نهد ستایش آنها از ستایش خدا سر چشمه میگیرد چرا که این مواهب در اصل از ناحیه ذات پاک اوست و یا به تعبیر دیگر حمد این، حمدِخدا وستایش مربیان، ستایشی برای خداست.....

" هفته راهنما به قلم آقای موسی علیپور "